ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ

Την τελευταία βδομάδα παρακολουθούμε με αγανάκτηση και αποτροπιασμό μια αλληλοδιαδοχή δυσάρεστων και εξοργιστικών γεγονότων. Πρώτα από όλα έρχεται το γεγονός του λιντζαρίσματος από δύο άτομα (ενός ιδιοκτήτη κοσμηματοπωλείου και ενός φίλου του ή περαστικού) ενός ανθρώπου που παρουσιαστήκε ως παραβατικό τοξικοεξαρτημένο άτομο το οποίο επιχείρησε να κλέψει ή να ληστεψει με την απειλή όπλου.
Το γεγονός έρχεται στην επιφάνεια με ένα βίντεο χωρίς ήχο που δημοσίευσε το Πρώτο Θέμα στο οποίο η βία που ασκείται στο θύμα είναι τέτοια που δεν μπορεί παρά να σοκαριστεί ο οποιοσδήποτε. Σχεδόν αμέσως αρχίζουν να προκύπτουν αντανακλαστικά άμεσης αντίδρασης, η οργή και η αγανάκτηση ξεχειλίζει στο ίντερνετ, ενώ όταν μαθαίνεται η ταυτότητα του θύματος, ότι δηλαδή επρόκειτο για τον Ζακ Κωστόπουλο γνωστό μέλος και δραστήριο ακτιβιστή της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας η αγανάκτηση και η ροή φουντώνουν και γιγαντώνονται.
Σε αυτό το σημείο έχουμε να κάνουμε δυο παρατηρήσεις: α) Ότι ένα κομμάτι του σκληρού μηδενιστικού αντικοινωνικού –εσμού που στο παρελθόν είχε υποστεί πολιτική πανωλεθρία και είχε λουφάξει, παρέμενε στην αφάνεια του τίποτα, προκειμένου να εμφανιστεί σαν το κοράκι, να εκμεταλευτεί την ύπαρξη ενός νεκρού και να χύσει το μικροαστικό, αντικοινωνικό και σχεδόν φασιστικό δηλητήριο του στοχοποιώντας ολόκληρη την ελληνική κοινωνία και τον ελληνικό λαό για μια απεχθής πράξη που έκαναν ένα αφεντικό κοσμηματοπωλείου και ένας φίλος του που όπως αποδείχθηκε εν τελει ήταν γνωστό νεοναζιστικό σκουλήκι και συντονιστής του Πατριωτικού Μετώπου του φασίστα Μπαλτάκου, β) ότι πολλες από τις φωνές που τα προηγούμενα χρόνια στρέφονταν ενάντια σε ταξικά εγχειρήματα, συντρόφους και συντρόφισσες που έδιναν μάχη με τους μαφιοζους στα εξάρχεια και με τα κυκλώματα τους (τα οποία στηρίζουν ή αποτελούν μέρος τους με τον έναν ή τον άλλο τρόπο και τοξικοεξαρτημένοι) παρακινήθηκαν από την πολιτικάντικη μικροπρέπεια τους για να ασκήσουν κριτική στον μεγαλειώδη αγώνα που είχε δωθεί στο παρελθόν ενάντια στις μαφίες και τις ναρκοκουλτούρες και να προσδοσουν συμπάθειες γενικά και αόριστα στα τοξικοεξαρτημένα ατομα.
Θεωρούμε αυτές τις δύο καταστάσεις ως εκδήλωση χρόνιων παθογενειών μέσα στο αναρχικό κίνημα για την ανασύνταξη του οποίου εμείς προσωπικά σαν ΟΑΝΑΚ (Οργάνωση για την ΑΝασύνταξη του Αναρχικού Κινήματος) έχουμε δηλώσει πως θα αγωνιστούμε.
Σε αυτή τη χρονική συγκυρία διαπιστώνουμε με φρίκη πως κάποιες βαθιά αντιδραστικές δυνάμεις της καταποντισμένης μαύρης αναρχίας προσπαθούν να έρθουν στο φως και να εκμεταλευτούν την διαχυτη ευαισθησία που επικρατεί αυτές τις μέρες σε μια απελπισμένη προσπάθεια να κερδισουν ξανά έδαφος μέσα στο χώρο, από τον οποίο έχουν πάρει πόδι και πολύ ορθώς μαλιστα. Οπότε σε αυτό θα αντιταχθούμε με τα συντρόφια της Αναρχικής Πρωτοβουλίας Nabat που έγραψαν στο κείμενο τους ότι “Δεν είναι στιγμές που πρέπει να αφήσουμε τον πεσιμισμό και τον αντικοινωνισμό να κυριεύσουν και να βγουν μπροστά με σημαία την μικροαστική αντιδραστικότητα που τόσο ομοιότητες με αυτή των νοικοκυραίνων έχει”.
Το μόνο ίσως που θα συμπληρώναμε είναι ότι ακριβώς αυτή η μικροαστική αντιδραστικότητα του αντικοινωνισμού είναι χειρότερη και από αυτή των νοικοκυραίων και πως η μικροπολιτική εκμετάλευση ενός λιντζαρίσματος μέχρι θανάτου για να στοχοποιηθεί ολόκληρη η κοινωνια είναι χειρότερη και από το ίδιο το λιντζάρισμα.
Έχουμε να επισημάνουμε επίσης ότι στην ίδια αντιδραστική κατεύθυνση με τον μηδενιστικό αντικοινωνισμό, κινείται και η προσπάθεια μεγάλου μέρος των αυτόνομων να αποκτήσουν ηγεμονία μέσα στο χώρο εκδηλώνοντας τα χρόνια τους κόμπλεξ και την τόσο φασίζουσα και ρατσιστική νοοτροπία τους απέναντι στον Έλληνα λαό και την ελληνική κοινωνία με φράσεις και συνθήματα του στυλ « Έλληνα ψώφα» ή «η ελληνική κοινωνία βρωμάει σεξισμό και πατριαρχία». Οι δυνάμεις του κοινωνικού αναρχισμού και του ευρύτερου κοινωνικού ανταγωνιστικού κινήματος ωφείλουν να συσπειρωθούν και να εκδιώξουν κλωτσηδόν τέτοια υποκείμενα όχι από μόνο από συνελεύσεις αλλά όπου τα πετυχαίνουν, σε εκδηλώσεις , πορείες, χώρους αγώνα κτλ.
Σε αυτό συντασόμαστε πλήρως με το κάλεσμα των συντρόφων της Αναρχικής Πρωτοβουλίας Nabat για να πάρουν θέση οι δυνάμεις του κοινωνικού αναρχισμού απέναντι στην θλιβερή προσπάθεια όλων αυτών των αντικοινωνικών δυνάμεων που έχουν συνασπιστεί σε μια ιδιότυπη συμμαχία προκειμένου να αποκτήσουν ηγεμονική θέση στο χώρο. Όσο αυτό περνάει από το χέρι μας κάτι τέτοιο δε θα συμβεί ποτέ. Είναι αναγκαίο όσο ποτέ σε αυτή τη συγκυρία να δωθεί αδυσώπη μάχη με τι φασιστικές δυνάμεις του αντικοινωνισμού , ώστε το κίνημα να τους δώσεις το τελειωτικό χτύπημα και να κόψει από τη ρίζα το κεφάλι του φιδιού. Για αυτό και εμείς από την πλευρά μας , παρά το γεγονός ότι αναγνωρίζουμε ότι οι κινητοποιήσεις που γίνονται δήθεν στη μνήμην του Ζακ ζέχνουν μικροαστίλα, νεοφιλελευθερισμό, έναν κακώς εννοούμενο ελευθεριασμό, και φυσικά το χειρότερο είδος μεταμοντερνισμού, δε γίνεται εν τούτοις να δικαιολογούμε τα απολίτικα φασιστικά μπαχαλάκια που αγνοούν το σώμα μιας πορείας (ακόμα κι αν έχει τα παραπάνω χαρακτηριστικά) και επιδίδονται σε χουλιγκανισμούς προκειμένου να ικανοποιήσουν τον αντιδραστικό εφηβισμό τους. Καμιά ανοχή καμιά δικαιολογία στο φαινόμενο που έχει οδηγήσει συντροφικά εγχειρήματα όπως η Πλατφόρμα στο να αναστειλουν τη δράση τους ως ένδειξη διαμαρτυρίας. Μην αφήσουμε να αναστείλουν και άλλα παρόμοια εγχειρήματα τη δική τους πολιτική παρουσία. Να μην επιτρέψουμε στο τέρας να ξανασηκωθεί.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ ΕΜΠΡΟΣ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΦΙΔΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΥ

Ο.ΑΝ.Α.Κ.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ του ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Advertisements

ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ – ΟΙ ΝΤΑΒΑΤΖΗΔΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ – ΟΙ ΝΤΑΒΑΤΖΗΔΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

Μετά την τελευταία μας δημόσια εμφάνιση με αναγραφή συνθημάτων ενάντια στην τρομοκρατία των πλειστηριασμών σε διάφορες γειτονιές, η επικαιρότητα μας αναγκάζει να τοποθετηθούμε εκ νέου πάνω σε ζητήματα που ταλανίζουν ακόμα το ταλαίπωρο σώμα της αναρχίας και αντεξουσίας.

Στις 15/11 γίνεται γνωστό πως μια ομάδα αυτοαποκαλούμενων εξεγερμένων, καταλαμβάνει ετσιθελικά το χώρο του πολυτεχνείου αποκόβοντας το από τον υπόλοιπο λαό που θα ήθελε να λάβει μέρος στις εορταστικές εκδηλώσεις μνήμης της αντιδικτατορικής εξέγερσης του 1973. Αυτή η φασιστικής και εκοφίτικης έμπνευσης ενέργεια στρεφόταν ενάντια στο κίνημα, ενάντια στο λαό, και ενάντια στην ίδια την ιδέα και το μήνυμα που φέρει μέσα του το Πολυτεχνείο, γενικά και ειδικά αυτες τις τρεις μέρες. Αλλά ακόμα περισσότερο είναι ένα επιπλέον επεισόδιο κοινωνικού κανιβαλισμού που έρχεται και δυσφημίζει στην κοινή γνώμη την εικόνα των αναρχικών παρουσιάζοντας τους ως καταληψίες κουκουλοφόρους.

Φυσικά δεν μας κάνει εντύπωση. Το είχαμε πει και σε προηγούμενο κείμενο μας πως το κεφάλι του φιδιού πρέπει να κόβεται εξαρχής πριν μεγαλώσει και αρχίσει να ξερνάει το δηλητήριο του, το ίδιο ακριβώς δηλητήριο με αυτό του ναζισμού. Αλλά τι να περιμένει κανείς από ένα χώρο που οι μεγαλύτερες στιγμές επικράτησης της αντικοινωνικότητας και της φασίζουσας μηδενιστικής κουλτούρας όπως η κατάληψη του Πολυτεχνείου την 17 Νοέμβρη του 1995 θεωρούνται εποποιία κάποιας εξέγερσης; Πως να μην θεωρούν νεαρά άτομα σήμερα εχθρούς, τους συντρόφους της ΚΝΕ όταν δεν έχει καταδικαστεί εκείνο το πλαίσιο ετσιθελικής κατάληψης που κατέληξε σε συμπλοκή με αγωνιστές φοιτητές που παραλίγο να καούν ζωντανοί από τις μολότοφ των τότε νταβατζήδων;

Αντί να έχουμε προχωρήσει σε μια διαδικασία επανάνοηματοδότησης των τότε γεγονότων μέσα από εκδηλώσεις, συζητήσεις και μπροσούρες εκδίδονται αντ’ αυτού κάθε χρόνο σχεδόν επετειακά εντυπάκια που υμνολογούν ως λαμπρή εξέγερση και στιγμιότυπο του κοινωνικού πολέμου την ετσιθελική κατάληψη του τότε και τις δολοφονικες, παρακρατικές επιθέσεις σε αγωνιστές του κομμουνιστικού κινήματος. Φυσικά είναι ευτυχές πλέον που έχει συρρικνωθεί αυτή η γάγγραινα και αντί για 500 μπαχαλάκηδες – κάγκουρες του αντικοινωνικού -εσμού έχουμε μόνο μια χούφτα θλιβερούς καταληψίες που έσερναν τη μιζέρια της lifestyle εξεγερτικότητας τους μέσα στον ιερό χώρο του Πολυτεχνείου, αλλά η σύνδεση είναι σαφής. Και πρέπει να καταδειχθεί και να σκοτώσουμε τα αντικοινωνικά φαντάσματα του παρελθόντος αν θέλουμε να σκοτώσουμε και τον αντικοινωνισμό του σήμερα.

Ευτυχώς σε όλη αυτήν την κατρακύλα υπήρξε ο φωτεινός φάρος της Ταξικής Αντεπίθεσης, που με το κάλεσμα της για πορεία ενάντια στην φασιστική και και εκοφίτικη κατάληψη του Πολυτεχνείου από ένα τσούρμο προβοκατόρικα κωλόπαιδα που δε θα μας έκανε εντύπωση να τα παίρνουν και από την ασφάλεια, έθεσε τέλος σε όλη αυτή τη σαπίλα που εμπόδισε τις εορταστικές εκδηλώσεις μνήμης αριστερών παρατάξεων και κομμάτων. Καλώς ή κακώς οι παρατάξεις και τα κόμματα αυτά αποτελούν γενικότερο κομμάτι του κόσμου του αγώνα και είναι 100 φορές πιο σύντροφοί από τον κάθε ανεγκέφαλο φασίστα μπαχαλάκια. Δηλώνουμε πως όπως και αυτή τη φορά έτσι και στο μέλλον θα στηρίζουμε κάθε πρωτοβουλία της Ταξικής Αντεπίθεσης ενάντια στη σαπίλα της θολής εξεγερτικότητας του κοινωνικού κανιβαλισμού και του νεομηδενιστικού φασιστικού οχετού. Εκφράζουμε την πιο δυνατή μας αλληλεγγύη στη διαχειριστική ομάδα του εντύπου Πλατφόρμα που ανέστειλε τη λειτουργία του περιοδικού ως ένδειξη διαμαρτυρίας για αυτήν ακριβώς την κατρακύλα του αναρχικού κινήματος.

 

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ ΕΜΠΡΟΣ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΦΙΔΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟΥ

Αρκετά με την δικτακτορία της εξεγερτικότητας

Αρκετά με την δικτατορία της εξεγερτικότητας.

Στο τελευταίο μας κείμενο (το οποίο κατέβηκε πραξικοπηματικά από το Athens indymedia με αβάσιμες δικαιολογίες) είχαμε επισημάνει τον κίνδυνο της αναθέρμανσης της εξεγερτικής, νεομηδενιστικής σαπίλας, με αφορμή το ξέσπασμα μιας τυφλής μπαχαλιστικής βίας στην περιοχή των Εξαρχείων στις 15 και 17 Νοέμβρη. Έπρεπε να μεσολαβήσουν τα γεγονότα της 6ης Δεκέμβρη στα οποία το τυφλό μίσος και το δολοφονικό αμόκ των μηδενιστικών αντικοινωνικών χούλιγκαν εκδηλώθηκε σε όλο του το μεγαλείο. Τέντες σπιτιών πήραν φωτιά, ναυτικές φωτοβολίδες καρφώθηκαν σε μπαλκόνια, καμένα λάστιχα δημιούργησαν αναπνευστικά σε εκατοντάδες κατοίκους που μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία. Κι όλα αυτά για να στηθεί το ίδιο ανούσιο εξεγερτικό πανηγύρι που βλέπουμε ξανά και ξανά να συμβαίνει στην γειτονιά μας με αφορμή την δολοφονία ενός νεαρού . Η ιστορία δεν μας έχει μάθει τίποτα φαίνεται αλλιώς δεν εξηγείται πως ένα ολόκληρο κίνημα ανέχεται ακόμη αυτό το απολιτίκ καρκίνωμα 6 ολόκληρα χρόνια μετά την φριχτή δολοφονία τριών άτυχων υπαλλήλων και ενός αγέννητου βρέφους στην Marfin. Έτσι παρακολουθούμε απαθώς τις ίδιες και τις ίδιες εκδηλώσεις αυτής της μηδενιστικής βίας χωρίς να κάνουμε τίποτα μέχρι να έχουμε και άλλους νεκρούς. Μόνο που τότε θα είναι αργά.

Ανταποκρινόμενοι στην απεγνωσμένη ανακοίνωση της Λαϊκής Συνέλευσης Εξαρχείων δηλώνουμε ότι τασσόμαστε απερίφραστα μαζί της και μαζί με τους κατοίκους αυτής της τόσο ταλαιπωρημένης από τη φασιστική εξεγερτικότητα, περιοχής. Θα προσπαθήσουμε όσο περνάει από το χέρι μας να συμβάλλουμε όσο μπορούμε στην αντιμετώπιση αυτής της γάγγραινας που βαφτίζει επανάσταση τα καμένα περίπτερα, τα σπασμένα φανάρια, και καρτοτηλέφωνα, τις ξηλωμένες στάσεις λεωφορείων, το πλιατσικολόγημα σε μικρομάγαζα, καθώς και τα πυρπολημένα τρόλεϊ. Για μας Εξάλλου δεν υπάρχουν ιερές αγελάδες και τα παρανοϊκά μανιφέστα κάποιων τυχάρπαστων μηδενιστών κρατουμένων που προτρέπουν σε επιθέσεις στα ΜΜΜ δεν μας λένε τίποτα. Το πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπιστεί παντού και όσο αφορά τους φυσικούς και όσο αφορά τους ηθικούς αυτουργούς αυτής της αναίσχυντης πραγματικότητας. Καλούμε και εμείς με τη σειρά μας και άλλες ομάδες/συλλογικότητες/οργανώσεις να πάρουν θέση και να καταδικάσουν αυτές τις αντικοινωνικές και κανιβαλιστικές πρακτικές και συμπεριφορές. Ήδη συλλογικότητες του αναρχικού χώρου σε Αθήνα και Κέρκυρα έχουν τοποθετηθεί και χαιρετίζουμε την πρωτοβουλία τους αυτή να στραφούν θαρραλέα ενάντια στο απόστημα του αντικοινωνισμού.

Ο κανιβαλισμός δε θα νικήσει.

Για την αναρχία και τον κομμουνισμό ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό.

 

Oργάνωση για την Aνασύνταξη του Aναρχικού Kινήματος.

 

Απολογιστική για τις πορείες στις 15 και 17 Νοέμβρη

Απολογιστική για τις πορείες στις 15 και 17 Νοέμβρη

Χαιρετίζουμε τις δυναμικές παλλαϊκές κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν τόσο στην Αθήνα όσο και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.

Η επιτομή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, επέλεξε να τιμήσει την «επέτειο» του Πολυτεχνείου, με την επίσκεψη του προέδρου της Αμερικής. Την επέτειο αντίστασης σε μία δικτατορία που η ίδια εγκατέστησε ενάντια στην κομμουνιστική απειλή. Τόσο την Τρίτη όσο και την Πέμπτη χιλιάδες κόσμου στην Ελληνική επικράτεια διαδήλωσε με δυναμική και αποφασιστική παρουσία ενάντια στους καταπατητές των ζωών μας.

Η αριστερό-δεξιά κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ  την μια μέρα υποδέχτηκε το Πλανητάρχη-Δολοφόνο και την άλλη τίμησε την επέτειο του πολυτεχνείου στέλνοντας απέναντι στους φοιτητές, τους εργάτες, τον λαό τους πραίτορες της με σκοπό να εμποδίσουν τις διαδηλώσεις. Δεν δίστασαν μάλιστα στις 15 να απαγορεύσουν τις διαδηλώσεις σχεδόν σε όλη την Αθήνα. Από τις 6 το πρωί μέχρι τις 12 το βράδυ, η κυκλοφορία στο μεγαλύτερο μέρος της μητρόπολης  είχε απαγορευτεί για τους πολίτες της και είχε επιτραπεί για κάθε είδους ασφαλίτη και ρουφιάνο.  Είμαστε περήφανοι γιατί οι αγωνιζόμενοι προλετάριοι δεν πτοήθηκαν αλλά επέλεξαν τον δρόμο για να δείξουν το μαχητικό τους πνεύμα ενάντια στην φασιστική απαγόρευση. Με μια πολύ δυναμική και οργανωμένη περιφρούρηση η πορεία έφτασε μέχρι την Σταδίου όπου και σταμάτησε στον φραγμό της Αστυνομίας.

Χαιρετίζουμε επίσης το γεγονός ότι για πρώτη φορά οι διοργανωτές των συγκεντρώσεων-διαδηλώσεων έδειξαν υπευθυνότητα και ξεκίνησαν στην ώρα τους και όχι μία και δύο ώρες μετά.

Δυστυχώς όμως για μια ακόμη φορά δεν έλειψαν οι ψευτο-αγωνιστές που με τις αναίτιες πράξεις τους αποδυνάμωσαν την πορεία και ως συνέπεια τα ματ την διέλυσαν. Πέντε αντικοινωνικά στοιχεία επιτέθηκαν με βόμβες μολότοφ στην άσφαλτο της Σταδίου και στην συνέχεια κρύφτηκαν πάλι στην ασφάλεια που παρέχει ένα συγκροτημένο μπλοκ. Αυτή τους η πράξη οδήγησε την δυναμική πορεία στην διάλυση της, ενώ στην συνέχεια κλείστηκαν στην ασφάλεια που προσφέρει το άσυλο και διασκέδασαν καταστρέφοντας τα τραπεζάκια και το προπαγανδιστικό υλικό που είχαν στηθεί για τον εορτασμό του τριημέρου. Ταυτόχρονα οι 30 υπεραγωνιστές επιδόθηκαν σε έναν αέναο πετροπόλεμο με τις πολυκατοικίες και τα οχήματα πέριξ του πολυτεχνείου, φέρνοντας τα ματ με επιθετικό σχηματισμό μέσα στην γειτονιά μας. Στην συνέχεια κατέστρεψαν υλικοτεχνικό εξοπλισμό του πανεπιστημίου κάνοντας τον οδοφράγματα, προσπαθώντας ίσως να μιμηθούν τον Μάη του  68. Ας μην ξεχνάνε οι λουμπενοποιημένοι «σύντροφοι» όμως, ότι ο Μάης του 68 οδήγησε στον Ιούνη και σε μια ισχυρότερη δεξιά και ένα ακόμη πιο αποφασιστικό Ντε Γκωλ.

Στις 16 Νοεμβρίου μια μικρή ομάδα αυτόκλητων επαναστατών ανέλαβε χρέη ινστρούχτορα και ετσιθελικά κατέλαβε το γκίνη, παρακάμπτοντας όλες τις αγωνιστικές ομάδες που μοιράζονταν τον περιβάλλοντα χώρο του πολυτεχνείου. Με αυτή την συμπεριφορά που διέπεται από λογικές νταβατζήδων εισέβαλε στους χώρους του πανεπιστημιακού ιδρύματος εκμεταλλευόμενη την ανοχή των υπολοίπων την οποία την εξέλαβαν ως αδυναμίας. Ως Οακαν πιστεύουμε ότι αυτή αύτη η κατάληψη οδήγησε στο κρεσέντο μιας εντελώς αντικοινωνικής ψευτοεξεγερτικοτητας που έλαβε χώρα την επόμενη.

Στις 17 Νοέμβρη μάλιστα δεν δίστασαν να αρχίσουν τις συγκρούσεις (κατά ευφημισμό) πριν την λήξη της πορείας με αποτέλεσμα πολύς κόσμος να αποκλειστεί στην πλατεία και να δεχτεί ακόμη περισσότερη καταστολή. Ως συνέπεια της επαναστατικότητας τους πυρπολήθηκε ένα περίπτερο στην οδό Στουρνάρη. Ταυτόχρονα με αυτό τον τρόπο καπελώθηκε η επετειακή πορεία, η οποία ήταν ογκωδέστατη, από αυτή τη γραφική γκρούπα.

Ας καταλάβουν όλοι οι δειλοί αγωνιστές της φλεγόμενης ασφάλτου ότι με τα σπασμένα φανάρια, το μόνο που καταφέρνουν είναι να δίνουν τροφή στα μιντιακά παπαγαλάκια της κυβέρνησης για τους αντικοινωνικές και περιθωριακές ομάδες των Εξαρχείων καθώς και πάτημα για περισσότερη καταστολή στις αγωνιστικές δομές της ευρύτερης περιοχής των Εξαρχείων.

20-11-2016

Oργάνωση για την Aνασύνταξη του Aναρχικού Kινήματος.

Καμία πρόκληση αναπάντητη.

Καμία πρόκληση αναπάντητη. Στις 16 Νοέμβρη 2016 η Ελλάδα επιλέγεται ως χώρα υποδοχής του απερχόμενου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Μπάρακ Ομπάμα. Η συγκυρία κάθε άλλο παρά τυχαία είναι. Το κράτος κορωνίδα της παντοδυναμίας του Δυτικού καπιταλιστικού μπλοκ, μια κρατική υπερδύναμη που εξυπηρετεί κάποιες από τις ισχυρότερες οικονομικές ελίτ του πλανήτη και που ευθύνεται για μια ατέλειωτη σειρά αιματοκυλισμάτων της σύγχρονης ιστορίας, σε αυτή τη χρονική περίοδο θέλει να καταστήσει σαφές την επικυριαρχία της στην Μεσόγειο και στο Αιγαίο που στην ουσία χωρίζει την Ευρώπη από το μέτωπο της Ασίας και της Ανατολής, το οποίο όπου δεν φλέγεται από τις πολεμικές συρράξεις που τροφοδοτούν ανταγωνιστικές μεταξύ τους ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, βρίσκεται σε αστάθεια.

Η στρατηγική θέση και η βαρύνουσα γεωπολιτική σημασία της Ελλάδας στο χάρτη είναι στο επίκεντρο του Αμερικάνικου ενδιαφέροντος ήδη από τις αρχές του Ψυχρού πολέμου και φάνηκε και από την αμερικάνικη εμπλοκή στον Εμφύλιο το 46-49 αλλά και σε όλη την μεταεμφυλιακή περίοδο με αποκορύφωμα το αμερικανοκίνητο πραξικόπημα και τη χούντα των συνταγματαρχών το 1967. Ο Ελληνικός λαός έχει δεινοπαθήσει και βασανιστεί από τις φιλόδοξες ιμπεριαλιστικές πολιτικές των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι πρόκληση λοιπόν για κάθε ευσεινήδητο αγωνιστή-αγωνίστρια, η επίσκεψη ενός προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών (έστω και απερχόμενου) ακριβώς πάνω στην έναρξη του τριημέρου για τον εορτασμό των 43 χρόνων από την μεγαλειώδη λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου ενάντια στην Χούντα και τα μεγάλα αμερικάνικα αφεντικά της που την βοήθησαν να σταθεί στα πόδια της και να σκορπίσει το σκοτάδι του φασισμού. Μια πρόκληση που δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη.

Καλούμε και μεις με την σειρά μας σε λαϊκή συσπείρωση στις 15/11. Αυτή την μέρα πρέπει να δοθεί μια δυναμική απάντηση από τα κάτω, αντίστοιχη του μεγαλειώδους λαϊκού ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του 2015, ενάντια στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τη δουλική κυβέρνηση των Σύριζα-Ανέλ που τους υποδέχονται. Εφιστούμε επίσης σε όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που θα συμμετάσχουν στη διαδήλωση να επαγρυπνούν για την εμφάνιση τυχόν αντικοινωνικών, μηδενιστικών και καννιβαλιστικών στοιχείων που θα θελήσουν να κάνουν για μια ακόμη φορά το γνωστό προβοκατόρικο έργο τους, προκαλώντας επεισόδια, διαλύοντας τις πορείες με αποτέλεσμα να ξυλοκοπούνται και να δέχονται χημικά ή και να συλλαμβάνονται αθώοι διαδηλωτές. Είναι πλέον κινηματικά κατοχυρωμένο να απομονώνεται τέτοια στοιχεία και πρέπει και σε αυτή την πορεία να εξασφαλίσουμε με την κατάλληλη περιφρούρηση, στην οποία δεσμευόμαστε ότι θα συμμετέχουμε, στην εκδήλωση επεισοδίων και αντικοινωνικών πρακτικών σαν αυτές που δικαιολογούν εμπρησμούς κτηρίων και παράπλευρες απώλειες (Marfin 5/5/2010).

Είναι συλλογικό και κινηματικό καθήκον να μην δεχτούμε για μια ακόμη φορά την επιβολή του ατομικού ΕΓΩ στο συλλογικό ΕΜΕΙΣ. ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΤΙΣ 15/11 ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟΥΡΝΑΡΗ ΣΤΙΣ 17:30 ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ – ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ Oργάνωση για την Aνασύνταξη του Aναρχικού Kινήματος.

ΟΑΝΑΚ

 

Oργάνωση για την Aνασύνταξη του Aναρχικού Kινήματος.

Κείμενο παρουσίασης.

Η παρούσα κρίση, μια κρίση όχι μόνο οικονομική αλλά και κρίση αξιών, έδωσε την ευκαιρία σε λούμπεν στοιχεία να αναδειχθούν, προτάσσοντας την δήθεν επαναστατικότητα τους, μέσα από κανιβαλικές ενέργειες, κρυμμένες πίσω από τον μανδύα του αυτοαποκαλούμενου μηδενισμού. Χρησιμοποιώντας παρωχημένες νετσαγιεφικές κορώνες, με χουλιγκανίστικο προσανατολισμό, διαμέσου της φετιχοποίησης της βίας, προάγουν την ισοπέδωση τον τάξεων και τον αποπροσανατολισμό των προλετάριων, με κούφιες και φωτοβολιδικές ενέργειες.

Αυτές οι τακτικές, δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο στο κίνημα, αλλά υπάρχουν δυστυχώς από τα γεννοφάσκια του, στις αρχές της μεταπολίτευσης. Πάντα «μπέρδευαν» τον αγώνα ενάντια στους καταπιεστές, με χουλιγκανίστικες συγκρούσεις πίσω από την ασφάλεια των οργανωμένων μπλοκ αγώνα. Απλά τον τελευταίο καιρό βρίσκουν πρόσφορο έδαφος, στην απελπισία της κοινωνίας για αντίσταση και επιβίωση. Αντί να ωθούν τους ανθρώπους που εισέρχονται στο χώρο, στην ορθή πολιτική – κοινωνική δράση, της οργανωμένης δομής αγώνα τους κατευθύνουν στην αέναη και φαύλη, φετιχιστική βία ενάντια σε στόχους ευτελούς σημασίας και μηδενικού, όσο αφορά την επικινδυνότητα, κόστους.

Τα Εξάρχεια έχουν ένα ιδιότυπο τρόπο αντίδρασης απέναντι στις αστυνομικές δυνάμεις. Αναγνωρίζουμε ότι αποτελούν, αντίπαλες δυνάμεις, όμως είναι ο τελευταίος τροχός της άμαξας. Απέναντι μας είναι πρωτίστως η πολιτική ηγεσία τους. Παρόλα αυτά, ως εντολοδόχοι τους είναι ανεπιθύμητοι στα Εξάρχεια. Εκμεταλλευόμενοι αυτό το ιδιότυπο καθεστώς, οι αντικοινωνικές, δημιουργούν εστίες παραβατικότητας, ωθώντας την αστυνομία σε περισσότερη καταστολή, τις συνέπειες της οποίας όμως, γινόμαστε εμείς αποδέκτες, οι πραγματικοί αγωνιστές δηλαδή που δεν φοβόμαστε να βγούμε ανοιχτά, και να παλέψουμε για τις θέσεις μας.

Τα Εξάρχεια είναι μια περιοχή με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σε σχέση με την υπόλοιπη μητρόπολη. Αποτελεί ένα αέναο κέντρο ζύμωσης ιδεών, όπου το πολύμορφο κίνημα αναπτύσσεται δημιουργώντας εστίες αγώνα, ενάντια στην άδικη κρατική καταστολή. Δυστυχώς μαζί με το υγιές κομμάτι του  προλεταριάτου, βρίσκει σαν ζιζάνιο σε οργωμένο χωράφι, έδαφος η λουμπενοποίηση του αγώνα. Μέσα από ενέργειες με επαναστατικό μανδύα, αλλά με βαθύτατα στην ουσία χουλιγκανίστικα άτομα, παρασύρουν την άγρια νεολαία, μακρυά από τα ιδανικά της αντίστασης.

Καθημερινά ερχόμαστε έναντι συμπεριφορών, που στρέφουν την κοινωνία ενάντια στην κουλτούρα της αντίστασης που υπάρχει περιρέουσα στην γειτονιά μας. Ναρκοκουλτούρα, βία, κλοπές και ληστείες, είναι κάποια από τα καθημερινά πλέον συμβάντα που επικρατούν στην ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων. Την τελευταία τριετία μάλιστα, αυτή η κουλτούρα έχει δηλητηριάσει ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα της Αθήνας, το πεδίο του Άρεως. Οι μόνοι που έχουν καταφέρει να μην καταλήξει η πλατεία, όμοια της χαβούζας του πεδίου, είναι άτομα, όπως εμείς, που τόσο σε πεδίο προπαγάνδας όσο και στο πεδίο του δρόμου, στεκόμαστε απέναντι τους, συσπειρωμένοι και αμετακίνητοι.

Ο λόγος που χρησιμοποιούμε ένα ανώνυμο μέσο, για να προπαγανδίσουμε τις θέσεις μας, είναι ο φόβος της εκδίκησης στα πρόσωπα μας. Το παρών κείμενο αποτελεί το εφαλτήριο επαγρύπνησης και προϊόν κατάθεσης της συνολικής εικόνας, για αυτό το λόγο λοιπόν, δεν απαριθμούμε εδώ συγκεκριμένα γεγονότα..  Σιγά σιγά θα ανεβάζουμε κείμενα που θα αναλύουν ενέργειες και αναλύσεις-αναλήψεις, που με μηδενιστικό-καννιβαλιστικό υπόβαθρο αποτελούν ότι απεχθανόμαστε.

Δύναμη κινηματική, συλλογική γραμμή, οργανωμένη δράση και καθημερινή προπαγάνδα είναι η μόνη λύση στην παρούσα κατάσταση.

Ενάντια στην αντιπροσώπευσή μας από μπαχαλάκηδες και λοιπούς νυκτόβιους δειλούς, που μέσα στην ασφάλεια του σκοταδιού, αμαυρώνουν τα πιστεύω μας.